We kunnen allemaal leren van het optimisme van studenten

‘Toen ik bij NHTV (nu BUas, red.) begon, in 1988 was dat, hadden we nog geen PC en geen e-mail. Tentamens typten we uit op de typemachine of we schreven ze gewoon met de hand en kopieerden dat. Je stond voor de klas met een bord voor je neus en een krijtje in je hand en je studenten zaten zich rot te pennen om jouw aantekeningen of sheets op de overheadprojector bij te kunnen houden, herken je dat? Handig hoor, zo’n projector, behalve een lamp kan er bijna niks aan kapot.’

Old school dus, wat logisch is als je zo’n 40 jaar geleden als docent bent begonnen.
‘Het vakgebied waarin ik bij NHTV begon, Logistiek & Technische Vervoerskunde, was in die tijd anders wél vrij nieuw. Van origine ben ik wiskundige en ik werd aangesteld als docent Operations Research, een discipline die orde probeert te scheppen in kwantitatieve problemen, en in de logistiek heb je heel veel kwantitatieve problemen die opgelost moeten worden.’

Heb je al die jaren lesgegeven of heb je ook andere dingen gedaan?
‘Ik ben sowieso even weg geweest, ik had zin in iets anders en heb van 2001 tot 2004 bij een consultancy bedrijf gewerkt. Ik was daar education manager, zo heette dat, en gaf onder andere trainingen in simulatie. Maar uiteindelijk kwam het er toch op neer dat je vooral software pakketten aan het verkopen was, vond ik toch minder leuk dan het onderwijs.’

Dus kwam je terug?
‘Mijn opvolger bij NHTV was net vertrokken, dus Leo (Kemps, red.) was blij dat ik er weer was, en ik ook. Ik ben vanaf mijn vroege jeugd bezig geweest met kennis verkrijgen en overdragen, ik werk graag met jonge mensen, ik sta graag voor een groep. Als je dat niet kunt, ren je hier gillend weg.’

Wat heb jij nou van studenten geleerd?
‘Leuke vraag, die had ik niet verwacht.’ (denkt even na)
‘Ik denk dat we allemaal kunnen leren van het optimisme van studenten. Voorbeeldje, als er bij een opleiding heel weinig studenten toegelaten worden, dan denkt het gros van de studenten: oh, maar daar zit ik wel bij. Dat optimisme, het geloof in eigen kunnen, de maakbaarheid van alles. Maar als afstudeercoördinator heb ik het ook wel anders gezien, dat studenten zichzelf toch tegenkomen. Of op een andere manier in de problemen komen, en dan kun je echt iets voor hen betekenen. Ik ben er echt trots op dat ik studenten heb kunnen helpen.’

Kun je een concreet voorbeeld geven?
‘In algemeenheid dan, voor internationale studenten is het vaak lastig om een goede afstudeerplek te vinden, de taal kan een probleem zijn, cultuurverschillen ook. Als je er dan voor kunt zorgen dat zo iemand tóch door kan met de studie, dan maak je een verschil. Ik heb veel contacten in het werkveld, kan die studenten een advies geven, ga daar eens kijken, daar kun je vast iets vinden. En ook meedenken in oplossingsrichtingen en als ze gedurende het afstudeertraject vastlopen.’

Wat heb je nog meer geleerd van studenten?
‘Indirect leer je van je studenten ook hoe je hen het beste kunt begeleiden. Ga ik ze een wortel voorhouden of moet ik de stok hanteren? Je kunt studenten motiveren door te zeggen, je bent al goed bezig, maar let op dat en dat. Maar vaak help je het beste door het niet té voorzichtig aan te pakken, niet letterlijk met de stok natuurlijk, maar de spiegel die je voorhoudt moet wel helder zijn. En soms komt zo’n student erachter dat het toch niks is, dat de hele studie niet past. Een studie kiezen is iets heel lastigs, moet ik aan mijn dochter denken. Ze heeft hier ook gestudeerd. Bij toeval, moet ik zeggen.’

Heel toevallig 😉

‘Toch wel. Ze had gekozen voor een hbo-opleiding Pedagogiek, maar na een maand zei ze, ik vind het helemaal niks, ik ben alleen maar aan het reflecteren. Toen wilde ze Management, Economie en Recht gaan studeren, maar het was inmiddels oktober en ze kon dat jaar niet meer instromen in die studie. Dus is ze bij ons begonnen met het idee van, ik doe een paar modules in economie en recht om te kijken of ik die kant echt op wil, en vervolgens is ze gebleven en in vier jaar afgestudeerd als logisticus. Ze werkt nu als Senior Planner bij ProRail.’ 

Even terug naar BUas 60 jaar. Wat wens jij voor de studenten? 
‘Ik denk dat ik nu iets ga zeggen wat velen niet leuk zullen vinden, maar zet het er toch maar in, ik zou wensen dat kennisvorming en kennisopbouw weer meer centraal komen te staan in de curricula. De focus ligt nu heel erg op de ontwikkeling van vaardigheden.’

Je spreekt nog vaak alumni, toch? Hoor je dat dan ook terug, dat ze dat stukje kennis missen?
‘Dat ligt er maar net aan hoelang geleden ze zijn afgestudeerd.’(lacht)
‘Voor 2010 lag de nadruk sowieso meer op kennis. Daarna schoof het op richting vaardigheden. Als je het mij vraagt hebben we ons ideale hoogtepunt rond 2015 beleefd, de juiste mix van kennis én vaardigheden.’

En toen?
‘En toen kwam de campus, dat heeft ons veel moois gebracht. Dat is echt een goede zet geweest.’

Werkt het ook echt zoals we het voor ogen hadden, denk jij? Ik bedoel, de crossovers tussen de verschillende opleidingen?
‘Tussen de studenten wél! Die kijken naar elkaar en vinden elkaar leuk. Op onderwijsgebied kunnen er naar mijn idee nog wel meer goede crossovers gemaakt worden. Ik denk even aan het werken met AI, dat zou nog meer als rode draad door alle opleidingen heen moeten zitten.’

Werk je zelf veel met of voor andere opleidingen of vakgebieden?
‘Ik heb Frank (Peters, red.) destijds geholpen toen hij de games opleiding opzette, destijds een volstrekt nieuwe studie voor NHTV. Ik kwam uit de simulatie wereld en kon hem daarbij helpen. En hij had een docent wiskunde nodig, dus werd ik toegevoegd aan het docententeam. Bent u zelf een gamer, vroegen de eerste studenten me, totaal niet! Dat was  natuurlijk een tegenvaller. Wel mooi om te zien hoe open en eerlijk studenten kunnen zijn, die spontaniteit. Als ze zich veilig voelen durven ze veel te zeggen, hoor. En dan houd ik weer die spiegel voor: oké, je bent nu wel kritisch op dit of dat, maar wat was jullie eigen inspanning, wat hebben jullie zelf gedaan?’

Ga je hen missen? De studenten? Want je gaat in september niet meer starten? Of toch?
(lacht) ‘Het wordt me wel iedere keer gevraagd, maar het is nu écht tijd voor iets anders. Natuurlijk ga ik de studenten missen, en de collega’s ook. Zij mij ook, dat weet ik zeker.’😉

Nog een oproep voor onze alumni?
‘Ja, we zoeken nog een docent. Een Supply Chain Analist, heet dat tegenwoordig. Met kennis van algoritmen, model gedreven AI. Ben of ken je iemand, dan mag je je melden.’

Interview: Maaike Dukker-‘t Hart